|
  
|
|
2008-05-16 Jakość wody a stan instalacji
Nadmiar manganu sprzyja zarastaniu rur, powstawaniu czarnych plam na armaturze i brązowych – na pranej bieliźnie
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 4 września 2000 roku w sprawie warunków, jakim powinna odpowiadać woda do picia i na potrzeby gospodarcze, woda w kąpieliskach oraz zasady sprawdzania jakości wody przez organy Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. Nr 82, poz. 937) określa warunki dotyczące wody do picia pobieranej z wodociągów sieciowych, lokalnych i studni publicznych oraz studni prywatnych, jeżeli urządzenie zaopatruje powyżej 50 osób, dostarcza powyżej 10 m3 na dobę lub woda dostarczana jest do celów komercyjnych. Rozporządzenie uwzględnia wytyczne Światowej Organizacji Zdrowia i Unii Europejskiej, m.in. w zakresie zawartości w wodzie chloru, żelaza, manganu, i węglanu wapnia. Jeśli zlecimy badanie wody, którą mamy w kranie, i okaże się, że jej jakość odpowiada tym warunkom, możemy być spokojni o nasze zdrowie i naszą instalację.
Co grozi instalacji...
Nawet niewielki nadmiar żelaza w wodzie powoduje powstawanie żółtych plam na pranej bieliźnie i niszczenie armatury. W przewodach następuje masowy rozwój bakterii żelazowych i korozja mikrobiologiczna aż do całkowitego zarośnięcia światła rury. W zbiornikach otwartych rozwijają się glony. Nadmiar manganu sprzyja zarastaniu rur, powstawaniu czarnych plam na armaturze i brązowych – na pranej bieliźnie.
Siarkowodór powoduje korozję instalacji i pogorszenie smaku i wyglądu wody. Korozję wywołują również rozpuszczone w wodzie wolne kwasy organiczne, tlen, azotany, chlorki magnezu i potasu. Podwyższona zawartość łatwo rozpuszczalnych jonów wapnia i magnezu powoduje twardość wody i odkładanie się kamienia kotłowego. Efektem tego są: zmniejszenie przewodzenia ciepła w instalacjach kotłowych, starty ciepła, zmniejszenie sprawności urządzeń grzewczych i zacieki na urządzeniach sanitarnych
|
| |
|
strona główna 